4. Szczęście w nieszczęściu?

Trudno znaleźć dobre określenie zaistniałej sytuacji. Nie wiem czy jest sens, by takowego szukać. Pojawiła się opcja. Jako menadżer lokalu. Praca dodatkowa, ale konkretna. Miałabym zrobić kampanię reklamową, ulotki etc. Miałabym sfotografować najważniejsze elementy, aby promować. Generalnie to co lubię. Fotografia, kreatywność. Masa pomysłów na minutę.
Właściciel w wieku 35 lat. Rozmowa konkretna. Już się cieszę w duchu, że uda mi się przebić. Po czym nagle przekręca drzwi do lokalu. Zrobił półmrok. Poczułam się dziwnie. Cały czas drinki proponował. Nie chciałam. Nagle zaczął się do mnie przystawiać. Usiadł koło mnie, chciał objąć. Odsuwałam się. W momencie gdy zaczął nalegać bym go pocałowała. Zaczęłam się drzeć, żeby dał mi spokój. Że kocham swojego faceta i nigdy go nie zdradzę z taką osobą jak on. A pocałunek bezapelacyjnie zdradą jest. Co więcej, najczęściej prowadzi do bardziej intymnych sytuacji.
Wykrzyczałam, że jest nieprofesjonalny. A ja mam w dupie taką pracę. Na co odparł, że nie Jego wina, że tak mu się spodobałam, że czuje z daleka moje perfumy i jestem po prostu piękna.
Zabrałam szybko kurtkę, torebkę. I poszłam szybkim krokiem do wyjścia. Złapał mnie, chciał zatrzymać. Na szczęście udało mi się stamtąd uciec. Nie chcę pomyśleć, co mogło się stać. Co by było gdyby był bardziej nachalny. Gdyby zrobił mi krzywdę. Nie mogę jakoś dojść do siebie.
Chciałam dobrze, chciałam dodatkową pracę. Chciałam zainwestować w siebie, urozmaicić cv. I co? Wyszło jak zawsze. Wyszło beznadziejne.

Ten znajomy, o którym wspominałam w ostatnich postach (znajomość nadal trwa) powiedział tylko jedno : ,,pamiętaj Ty jesteś śliczna a świat jest brzydki... nie myśl odwrotnie''

Miłe słowa. Ale mam żal do siebie. Do świata. Jestem zła i przybita. Jak można być taką naiwną...
Mimo negatywnych emocji i przerażenia, cieszę się po części, że nie stało się nic wbrew mnie i mojemu chłopakowi. Że nie zostałam skrzywdzona i nie skrzywdziłam.